Gedicht van een slachtoffer

Een slachtoffer van incest zijn,
betekent vaak een leven vol angst en pijn.
Het creëren van zelfverwijt en het hebben van schaamte.
Laat staan het houden van jezelf, van huid tot geraamte.

Genegenheid, wantrouwen, pijn en verdriet.
Het zijn de sleutelwoorden, maar een niet-slachtoffer ziet dat vaak niet.
Er wordt dan snel geroepen ‘Stel je niet aan!’ en ‘Ga door met je leven!’
Er is nog zoveel om van te genieten en je liefde aan te geven.

Die woorden klinken zo vaak en zo makkelijk bij mensen in de oren.
Maar voor slachtoffers van incest zijn dit woorden die hun hart doorboren.
Vragen zoals ‘Ligt het aan mij?’ en ‘Snapt niemand mijn gevoelens dan?’
zijn de eerste die opkomen en die blijven malen door hun hersenpan.

Het enige wat een slachtoffer van incest vaak nodig heeft
is begrip en iemand die onvoorwaardelijk echte liefde geeft.
Geduld en rust zonder de dwang van pijnlijke vragen.
En een liefdevolle arm in moeilijke dagen.